HENDING EÐA ÖRLÖG

Stuðst við Ken Anderson

Þýðandi: Ólafur Þór Eiríksson

Formáli höfundar

Í þessari bók er talið vera mesta safn tilviljana í einu einstöku riti. Það á sér ólíkan uppruna: Mín eigin söfnun hefur staðið yfir í fjölda ára; lesendur fyrri bóka minna um efnið, daglegur þáttur minn í dagblaði og greinar, útvarps- og sjónvarpsáhorfendur hafa hringt eða skrifað mér eftir að hafa fylgst með þætti, þar sem ég hef komið fram; og kunningjar, vinir og vinnufélagar.

Öllu þessu fólki kann ég hinar bestu þakkir.

Samt sem áður er ritið ekki einungis safn smásagna og skrýtlna. Reynt er að finna merkingu -ef til er-tilviljana á eins hlutlægan hátt og unnt er.

Eins og heimspekingurinn Arthur Schopenhauer reit hefur tilviljunin aðeins þýðingu fyrir þann sem verður fyrir henni; en í augum annarra eru þær aðeins hluti af daglegu lífi.

En eins og aðrar órökstuddar fullyrðingar er þetta ekki allskostar rétt. Eins og við munum sjá munu margar tilviljanir sem henda aðra hafa áhrif á okkur hin.

Á þessu stigi er það álitamál hvort eigi að staldra við lítilsverðar tilviljanir þegar rætt er um fyrirbærið merkilegar tilviljanir. Í þessari bók eru engu að síður fjölmargar ómerkilegar tilviljanir innan um mörg merkileg atvik. En málið er að það sem hefur merkingu fyrir einn hefur enga merkingu fyrir aðra.  

T.a.m. mörgum þykir stórmerkilegt, að barn skuli hafa fæðst klukkan átta mínútur yfir átta 8.8.88, á meðan aðrir segja að miðað við þann óskaplega fjölda barna sem fæðist sé það ekkert tiltökumál.

Hinsvegar þykir barninu og foreldrum þess þetta merkilegt-og ef til vill í augum annarra einnig: Barnið var Beatrice prinsessa fyrsta barn hertogans og -ynjunnar af Jórvík.

Hve margar prinsessur hafa fæðst á slíkum tíma?

Þess ber að geta að tilviljanir eru einstök fyrirbæri sem verða ekki endurtekin.