Tveir botnlangar?
Skurđlćknir var vakinn upp međ símanum um miđja nótt: “Getiđ ţér komiđ undir eins?” spurđi rödd sem hann kannađist viđ. “Konan mín er međ svo vođalegt botnlangakast!”
“Ţađ er ómögulegt! Ég sem tók botnlangann úr henni í fyrra! Hafiđ ţér einhvern tíma vitađ til ţess ađ ein manneskja hefđi tvo botnlanga?”
“Nei, en hafiđ ţér aldrei heyrt, ađ mađur hafi fengiđ sér nýja konu?”
