16.7.2006
Laufey Ingólfs-Klementína
Fjarðlægð
Svo sárt við skilnað hér,
stundarsakir eilífð er..
lífið ei svo ljúft hjá mér,
lýgur þegar enginn sér.
Fjarðlægðin fráhrindandi þér,
foreldrar hömlun mér...
Kökk í kjafti mér ber,
kænn þú varst mér...
Mun ég ætíð minnast þín,
minningar ei til án þín...
Ástin ei dafnað fær,
vildi að við hefðum verið nær...
Ending rifrilda
Rétt helduru að þú hafir fyrir þér,
en hugsun mín neitar því.
Hjá mér munnur þinn þvælu mælir hér,
og þrjóska okkar í reiði magnast í.
Tilgangslaust er fyrir okkur að tauta hér,
því tal okkar ósammála er.
Afleiðing helgarinnar
Prýðis maður virðist vera,
vongóður og fríður.
Hvaða byrði er hann að bera?
því í bjór hann mér býður.
Til leiks vilja strákar leika,
en létt hann framhjá því fer.
Er minns bara að skeika
eða gáfurnar ég ber?
Fer sá maður með sanni
eða mælir lygartungan?
ef hann fer fram með ganni,
þá fer því enn ein gungan.
Hugarangur hér um nóttina fer,
hugsanir oss á yfirborð komast.
Hrifning og hugsun ei orðum ber
hvergi nær við virðumst komast...
Svefninn nú á mig sækir,
eftir svefnlausa nátt.
Á rauða mottu minn mænir
og segi: "Mikið er ég nú sátt."
Geyspi golunni ótt og títt
en gaum ég gef að afleiðingunum.
Tíma tekur og mikið strítt
en taumhald hef ég á lífum mínum.
Tíminn líður svo sem í taumhaldi er,
trukkar sem og kassar erum vér.
Rúmmið stórt og svefnlegt er
en svefnsófann ég hélt að mér ætlaður sé.
Nóttin ung og nettleg er,
nálægðin skemmtileg er hjá þér.
Halda mér í skefjum mér ber,
því löngun mín þá mikil hér.
Ótti minn við mánudaginn magnast,
mest ótti við neitun þína.
Muntu í horni þér halda og gantast?
því hugsun mína ég var þér að sýna.
Hvað heitir hann fullu nafni?
og hvar býr hann?
Hvað hefur hann fyrir stafni?
Því hann í hjarta mér brann.
Hvað ber framtíðin í fórum sér
og fara hvernig mun þetta?
ei vil ég klúðra og missa af þér
því yrki ég ljóð sem þetta.
-Laufey Ingólfsdóttir (þekkt undir nafninu Klementína)