Hjón í sumarfríi fóru í bústað við Þingvallavatn.
 Eiginmanninum fannst best að veiða við sólarupprás.

 Konunni fannst gaman að lesa.

          Einn morgun snýr eiginmaðurinn aftur eftir nokkurra klukkustunda veiðar og ákveður að leggja sig.

          Þó konan þekki ekki vel til á Þingvöllum ákveður hún að fara á bátnum og sigla út á vatnið.
 

          Hún siglir stutta vegalengd út á vatnið, setur út ankerið og kemur sér vel fyrir og fer að lesa í bók.

          Stuttu seinna kemur veiðivörður siglandi að henni á bát sínum.

         "Góðan daginn frú, hvað ert þú að gera?" spyr hann.

         "Ég er að lesa bók" svarar hún (og hugsar með sér hvort það sé ekki augljóst!).

         "Þú ert á lokuðu veiðisvæði" segir vörðurinn.

         "Fyrirgefðu en ég er ekki að veiða, ég er að lesa" segir hún.

         "Já" svarar hann, "En þú ert með allar græjur, hvað veit ég nema að þú farir að veiða eftir skamma stund. Ég verð að fá þig í land svo ég geti gert skýrslu um þetta".

        "Ef þú gerir það þá verð ég að kæra þig fyrir nauðgun!" svarar hún þá.

         "En ég hef ekki snert þig " segir vörðurinn forviða.

         "Það er rétt en þú hefur allar græjur og hvað veit ég nema að þú byrjir eftir skamma stund".

         "Hafðu það gott í dag frú" sagði vörðurinn og sigldi á brott. 

         Boðskapur sögunnar:

         Aldrei rífast við konu sem les. Það er mjög líklegt að hún geti líka hugsað !!

         Og spakmæli dagsins:

         "Hamingjan er eins og fiðrildi:

         Í hvert sinn sem þú reynir að ná því sleppur það úr greipum þér en ef þú hallar þér út af í ró og næði gæti það komið og sest á þig."

                         Á miðilsfundi

          Fyrir mörgum árum síðan fórum við mamma á miðilsfund.

          Mamma sat næst miðlinum og ég til hliðar við hana fjær.

          Miðillinn kom að máli við mömmu og spurði hana mála og kom til hennar skilaboðum frá afa, föður hennar sem ég
kynntist ekki þar sem ég er svo lítil þegar hann deyr.

          Á eftir kemur miðillinn að máli við mig og fer að segja mér frá afa, föður pabba sem nýlega var þá látinn.

         Allt sem hann sagði við mig kannaðist ég við og þótti merkilegt þegar í lokin hann var sem afi að leita að stafnum sínum.

           Því að afi hafði mikla gláku undir lokin og fór ekkert án hans.

           Mamma kannaðist við allt sem að henni var beint frá afa -sínum föður.

          Henni þótti þó skrýtið þar sem hún sat næst
miðlinum, Hafsteini, að þrátt fyrir trans ástand sitt
þá leit hann á klukkuna rétt í þann mund er klukkutími var liðinn og sleit síðan fundi á nákvæmlega réttum tíma!!!!