grubbl 20. maí 2008

2. hluti magnaðrar heimildasögu um íslensk mannskrýmsli!

Húsinu var afskaplega illa viðhaldið þar sem það stóð uppi af gömlum vana við Hafnargötuna; bárujárnið víða sundurryðgað og tætt.

 úr heilbrigðiskerfinu af afleiðingum þess!

 -Tilviljanir í lífi okkar eða er þar drottinn á ferð!–Sönn saga

Við hjónin fórum á Players sl laugardagskveld til að fá okkur snúning eins og svo oft áður.

Er við vorum komin á dansgólfið tók ég eftir náunga sem er ansi þekkt andlit á Íslandi, einkum fyrir skrif sín og afskipti af pólítík.

Hann vangaði af mikilli tilfinningu við konu sem kúrði...

http://www.hexia.net/upplestur 

"Lalli, mér er stirt um tungutak!"

Það sem ég vildi sagt hafa var, "Hvað á ég að gera við þetta? Hluturinn sem ég hafði nýlega frelsað úr hommalega rauðgyllta jólapappírnum var plasttaska, um 20 X 30 sm., pakkað tortryggnislega inn í sag. Ég velti honum á milli handa minna, rétt eins og ég dáðist að honum og leitaði einhvers sem segði mér hvað þetta væri.

Þegar ég leit upp sá ég brún augu Lalla lýsa mikilli eftirvæntingu; jafnvel endarnir á löngu yfirvaraskeggi hans virtust titra er hann beið viðbragða minna. "Frábært," sagði ég á ósannfærandi hátt.

http://www.hexia.net/upplestur
 

Eins og vísir menn vita gjörla liggur leið fólks að þessu lífi loknu um sex himna, áður en það nær í sjöunda himin, þar sem næst hinn langþráði samruni við algyðið, þ.e.a.s. náttúruna.


Fólk þarf að dveljast mislengi í hverjum himnanna sex og getur vist framliðinna orðið hin mesta þrautaganga, en þó sýnu lengst og strembnust í fyrsta himni þangað sem það fer fyrst eftir andlát sitt.

 
   Hún hafði góðan tíma og ákvað að klæða sig smart og snyrta sig fallega. Útvíðu mjaðmabuxurnar voru í sérstöku uppáhaldi í klæðaskápnum þessa dagana og sama gilti um fjólubláu skyrtuna. Hún virti sig fyrir sér. Já, þetta var smart. Vantaði bara svörtu támjóu skóna og þá yrði þetta fullkomið.
     Hún fór inn í baðherbergi og hreinsaði andlitið, bar á sig meik og smá púður til að festa það, setti hvíta línu í augabrúnirnar innanverðar, bar beige augnskugga á augnlokin og tók svo svarta augnskuggann og bjó til línu með honum í kringum augun. Maskarinn rammaði augun endanlega inn. Hún náði í varalitinn og glossið, horfði á þá smá stund og velti fyrir sér hvorn hún ætti að nota. Báðir voru dökkir og klæddu hana mjög vel. Hún ákvað loks að nota glossið, varirnar ...

                       London 1984.

   
  Það virðist vera svo langt síðan.

   Ég fór sem au pair til London vann fyrir forríkan mann á Oxford street.

     Áður en ég kom hafði ég enga vinnu gisti bara hjá vinkonu sem var au pair hjá gyðingum.

SKÓGARKVÖLD VIÐ ELD

Höfundur: Ari Trausti Guðmundsson

     Ég hitti hann í skóginum fyrir austan fjöllin þar sem árnar breytast úr háræðum landsins í slagæðar. Hann tók á móti mér í rjóðri við árbakkann þegar ég steig á land úr eintrjáningnum, feginn að vera laus við bræluna úr suðandi utanborðsvél bátsins. Hann gekk til mín niður leirbakkann, ofan eftir skugga af risastóru kapok-tré. Það breiddi úr fullkomlega svepplaga krónu móti heiðum himni að baki hans. Við tókumst í hendur, laust eins og indíánar gera. Þétt handtak er merki um yfirgang.

     Nú sátum við hjá litlum, logandi viðarkesti ofar ...

Skugginn í Paradís

eftir

Kjartan Jónsson

(Vinum Indlands)

     Klukkan hálf sjö á aðfangadagsmorgun vaknaði ég við píp úr farsímanum, á þessum slóðum þjónaði hann eingöngu hlutverki vekjaraklukku. Ég var staddur á hóteli í Rongo, smábæ í austur-Kenýa, síðasta viðkomustað mínum og félaga míns Ken Amittou, á leiðinni frá Kisumu, heimaborg Kens, til Sindo, smábæjar við Viktoríuvatn. Þaðan var ætlunin að sigla út á vatnið til eyjarinnar Remba. Tilgangur ferðarinnar var að heimsækja hópa sjálfboðaliða Húmanistahreyfingarinnar sem Ken

Síðasta kvöldið í eyðidalnum.

 eftir Jóhönnu Helgi Halldórsdóttur bónda, rithöfund

og skáld sem býr fyrir norðan

       Hann beið þarna ennþá hjá gamla malarnáminu. Hann var búinn að bíða lengi í bílnum, alltof lengi, og hann hálfvegis fyrirleit sjálfan sig fyrir að fara ekki bara. Hún var með öðrum, hann vissi það, fann það í öllu og öllum, fann eins og óþekkt afl væri ýtandi honum í burtu frá henni. Það var eins og væri verið að búa til pláss í kringum hana í loftinu, í tilverunni, hreinsa hann út og nú beið þetta nýja pláss eftir að hinn maðurinn nýtti sér það, yfirtæki hans sess í tilverunni. Hann fann það jafnvel inni í bílnum þar sem hann sat í kuldanum, að lyktin hennar var að yfirgefa hann líka, hverfa smátt og smátt, hugsanir

(Heidi er finnskur jarðfræði-doktor búsett í Reykjavík)

Að minnsta kosti elska ég hann mjög heitt. Og ég trúi að hjónabönd ólíkra tegunda séu ekki ólögleg. Enginn getur álasað mér að hafa gert það sem ég gerði, alla vega; hvernig átti ég að hafa vitað það að óreyndu. Ég efast um að hann hafi vitað það sjálfur í upphafi. Hann heillaði mig strax við fyrstu kynni. Hann var svo ólíkur öllum öðrum.

Ég var stödd á dansleik. Já ég var ...

                      Vinkvennaspjall

      Veistu bara hvað, þegar ég var í vinnunni í dag sagði hún Didda í afgreiðslunni mér frá vinkonu sinni sem var að kynnast manni sem skildi nýlega við konuna sína. Það var ótrúlegt að hlusta á hana því hann hefur lent alveg eins illa í þessu og þú. Konan hans var alltaf úti að skemmta sér og hann varð að vera hjá börnunum öll kvöld og allar helgar þegar hann var ekki í vinnunni.

       Hún var alltaf á fylleríi ...

                    Rifsberja!

Tilkynningarnar glumdu í eyrunum fyrir Verslunarmannahelgina 2006. Sannir stórtónleikar yrðu haldnir í Fjölskyldugarðinum á laugardagskveldinu 5. ágúst og hæfust þeir kl . hálf níu og stæðu til ellefu. Hljómsveitin yrði Stuðmenn að grunni til en jafnframt myndu koma fram allar sveitir sem meðlimir hennar hefðu leikið með frá því snemma á áttunda áratug tuttugustu aldar; Frummenn, Rifsberja, Spilverk þjóðanna og Stuðmenn ásamt Megasi. Ég hugsaði mér gott til glóðarinnar er ég heyrði nafnið Rifsberja og hugurinn hvarflaði aftur til menntaskólaáranna á Laugarvatni er við Garðar herbergisfélagi höfðum starfað sem formenn skemmtinefndar skólaárið 1973-74. Veturinn sá hafði svo sannarlega verið viðburðaríkur og skemmtilegur, vegna þess að við sem formenn sáum um að panta skemmtiatriði fyrir nemendur skólans sem og hljómsveitir til dansiballa. Á þessum árum þótti mér það mikil upphefð fyrir mig táninginn að eiga samskipti við heimsfrægar hljómsveitir á Íslandi, töffara sem jafnaldrar dáðu, eins og td. Pétur heitinn Kristjánsson sem gerði okkur þann heiður að koma með okkur upp á heimavist eftir ball og bragðaði hann ma. á Júllanum okkar (hvítölsbruggi).

Karl fann lirfuhýði fiðrildis
Dag einn kom örlitið gat

Hann sat og horfði á fiðrildið stundum saman  

Það rembdist við að troða sér út um þetta littla gat.

Þá var sem það gæfist upp
Það var sem það kæmist ekki lengra
Og það komst ekki lengra.

Svo karlinn ákvað að hjálpa fiðrildinu
Hann sótti sér skæri og klippti af

Ég bjó í Englandi í 5 ár og varð þar fyrir undarlegri reynslu eina nótt.

 

Vaknaði við að herbergið var baðað sterku grænu ljósi sem kom að utan.

 

 

Tess var bráðþroska átta ára stelpa þegar hún heyrði foreldra sína ræða um littla bróður hennar, Andrew.

 

Eina sem hún vissi var að hann var mjög veikur og þau voru algerlega blönk.

 

Þeir ætluðu sér að flytja í blokkaríbúð í næsta mánuði vegna þess að pabbi átti ekki pening fyrir reikninum læknisins og húsinu á sama tíma.

 

Aðeins afar kostnaðarsöm skurðaðgerð gæti bjargað honum núna og enginn virtist geta lánað þeim peninga fyrir aðgerðinni.

 

 

Ungkall nokkur hafði verið í Biblíuskóla á miðvikudagskveldi.

Klerkurinn hafði rætt um mikilvægi þess að hlusta á Guðinn í sjálfum sér og hlýða leiðbeiningum hans skilyrðislaust.

Ungkallinn gat ekki annað en efast,

"Talar Guð enn við fólk?" 
 

Með þessum orðum hóf Bjarni miðill Kristjánsson fjölmennan skyggnilýsingarfundinn í troðfullum fundarsal Olíusamlags Keflavíkur og nágrennis í allstóru húsi á hafnarbakkanum í Keflavík.

 

Þar sem að ég er rithöfundur og bý einn er ég algerlega frjáls að því hvernig ég ver tíma mínum og ekkert setur mér skorður nema ef vera skyldi fjárskorturinn.

 

Napur vindurinn næðir í hverju skúmaskoti í hrörlegum húskofanum, þar sem hann hangir saman við neðanverða Hafnargötuna í samræmi við gamalt og úrelt byggðarskipulag.
Í einu horninu húkir hann aldinn og hrumur kallinn, þar sem hann lætur huga sinn reika fram og aftur, inn og út.

 

Sjúkrahús-heilsugæsla, góðan daginn. Hvað get ég gert fyrir þig?
Um stund er eins og hann ætli sér ekkert að segja. Vegna málhelti sinnar sem lýsir sér í afar drafandi talanda, hefur hann tamið sér að vanda sitt orðaval og mæla orðin fram af mikilli stóískri rósemi.