meira

15.5.2008

Sagan mín........

Í bernsku átti ég létta lund
ljúft mér þótti að dreyma
um bjarta bernsku-unaðsstund,
sem árin áttu að geyma.
—-
En bernskudraumur aðeins er
ósk við mannsins hæfi.
Visnað blóm í brjósti mér
ber ég alla æfi.
—
Svartur veggur himinhár
hylur ljósið bjarta.
Særð ég felli sorgartár,
er að svala þjáðu hjarta.
—
Ég er fangi á lífsins leið
lukt í myrku húmi.
Enginn geisli um æfiskeið
eyðir sorgar skúmi.
—
Þetta eru örlög mín,
ei má sköpun renna.
Fyrst byrgist sólarsýn
og svo í sporin fennia.
—
Þótt mig langi að losna úr
luktum myrkraranni,
ég veit, að mitt byrgi búr
búið raunaranni.
—
Ein ég vaki, augun þreytt
lít yfir liðna daga.
Allt er nú orðið breytt.
Önnur var mín saga……..