22.7.2007


Hanna Magnúsdóttir-Skútan er lent...




Skútan er lent... Hanna Magnúsdóttir

Morguninn roðnar af fegurð sólarinnar og örfá ský teikna bústna bólstra á annars heiðan himininn.

 

Loftið er tært eftir regnskúr næturinnar og anganin í loftinu  ljúf.

 

Öldurnar kyssa hvítan sandinn og hvísla ástarorð er þær kveðja á ný. 

 

 Þær heilsa og kveðja. 

 

 Ekki Paradís, en svona næstum því....

 

 par birtist hönd í hönd á ströndinni, umvafin slæðu friðar og unaðar.

 

 Hún í þunnu flögrandi pilsi með klút bundinn yfir brjóstin, brosandi og blíð.

 

 Hann í snjáðum gallastuttbuxum, sem áttu fyrra líf sem síðbuxur og notaðar höfðu verið í erfiðisvinnu sem löngu var að baki eins og margt annað. 

 

 Þau eru mátulega bökuð af geislum sólarinnar sem hefur einnig ljáð hári þeirra geisla sína...