1.6.2008
Fišrildi
Hann sat og horfši į fišrildiš stundum saman Žaš rembdist viš aš troša sér śt um žetta littla gat. Žį var sem žaš gęfist upp Svo karlinn įkvaš aš hjįlpa fišrildinu Žį komst fišrildiš aušveldlega śt, EN, Žaš hafši bólginn skrokk og smįa, samanskroppna vęngi Hann fylgdist įfram meš fišrildinu Hann bjóst viš žvķ aš vęngirnir stękkušu žį og žegar Og skrokkurinn myndi minnka Hvorugt skeši! Žaš gat aldrei flogiš. Hamlandi hżšiš og barįttan viš aš komast Śtum smįtt gatiš, voru nįttśrunnar hįttur viš aš koma vökva Frį skrokki fišrildisins er žaš loks nęši frelsi Frį hżšinu. Ef nįttśran leyfši okkur aš dansa gegnum lķfiš an nokkurra Hindrana, fęri žaš illa meš okkur. Fljśgiš sķšan!
Karl fann lirfuhżši fišrildis
Dag einn kom örlitiš gat
Žaš var sem žaš kęmist ekki lengra
Og žaš komst ekki lengra.
Hann sótti sér skęri og klippti af
Lokahaftiš af hżšinu.
Reyndar fór žaš svo aš žaš eyddi rest lķfs sķns skrķšandi
Um meš bólginn skrokk og samanskroppna vęngi.
Karlinn hlżddi ķ góšum tilgangi
En hann skildi ekki afleišingarnar.
Stundum er barįttan einmitt žaš sem aš viš žörfnumst ķ lķfi okkar.
Viš yršum ekki eins sterk og viš ella yršum
Og viš gętum aldrei flogiš
Njótiši dagsins góša, lķfsins góša, og smįrra hindrana.
Nikos Kazantzakis