HJÓN EIN á Eskifirði voru eitt sin á ferðalagi í Hornarfirði. Þau komu þar á sveitabæ og þáðu rausnarlegar veitingar. ‘I miðju borðhaldinu brá svo við að gamall karl á bænum byrjaði að klæða sig úr skóm og sokkum. Þreif hann að því búnu vaskafat undan rúmmi sínu, hellti volgu vatni í það, og fór að þvo fætur sínar, sem voru kolsvartir af skít.
-Viðstaddir horfðu undrandi á aðfarir karlsins, en létu þó á engu bera. Þegar fótaþvottinum var um það bil að ljúka, andvarpaði karlinn:
-”Ætli maður eigi eftir að verða svo gamall, að þurfa að gera þetta aftur?”
